Vrouwen zijn echt anders dan mannen.
(en..vrouwen willen geen mannen zijn)


Vrouwen denken, voelen, reageren en managen anders. Dat komt o.a. omdat de hersens van vrouwen anders zijn dan die van mannen.

Vrouwen hebben bijvoorbeeld vaker last van onzekerheid, zijn wat meer bescheiden, en vrouwen worden onbewust anders beoordeeld en behandeld dan mannen.

Daarom vergt de ondersteuning van vrouwen een andere aanpak,en andere accenten dan die van mannen. Zeker als ze hoogopgeleid zijn stellen vrouwen hoge eisen aan hun coaches. 

Onze coaches voldoen aan die eisen en zijn ook hoogopgeleid en hebben de ervaring om deze vrouwen succesvol te begeleiden.


 

Klik hier voor
SheNews
Onze (GRATIS) Nieuwsbrief

 
 

Cases uit de praktijk

Annemiek, allround marketeer
Annemiek, allround marketeer, was sinds ruim een half jaar werkloos omdat het bedrijf waar ze werkte ging fuseren. Ze solliciteerde actief en in het begin werd ze nog wel uitgenodigd voor een gesprek, maar de laatste tijd gebeurde dat ook niet meer.
Annemiek solliciteerde op alles wat ook maar in de buurt kwam. Soms wel acht brieven per week.
Ondertussen begon het financieel ook een beetje krap te worden, dus Annemiek raakte een beetje in paniek.
Haar werkcoach van het UWV stuurde haar door naar SheConsult.

Wij gingen met Annemiek aan de slag. En al snel werd duidelijk dat de focus ontbrak. En dat dat versterkt werd door haar onzekerheid en de druk die ze voelde. Door te focussen op haar talenten en ervaring, kwam ook haar zelfvertrouwen weer terug. En werd duidelijk wat ze nu echt wilde.
Vervolgens kon ze dat in haar netwerk duidelijk maken: een allround Marketeer, die het best tot haar recht komt een een kleine ICT-organisatie waar ze strategisch denken kan combineren met een hands-on mentaliteit. En wat bleek: haar beste vriendin kende een bedrijf met zo'n vacature!

Annemiek kon vervolgens vol overtuiging en enthousiasme het sollicitatieproces in. En kreeg de baan... Natuurlijk!

 

Sofie, analiste op wieltjes?
Sofie kwam bij ons in een rolstoel. Door een ongeluk kon ze niet meer staan en lopen. Ze was opgeleid als analiste, en die doen hun werk in een laboratorium: staand.
Ze kwam bij ons, omdat ze dolgraag weer wilde werken. Maar ze vroeg zich af of er wel banen waren voor 'analistes op wieltjes'.

Wij zijn met Sofie aan de slag gegaan en hebben gekeken naar wat ze leuk vindt om te doen, waar ze energie van krijgt, en wat ze nog meer geleerd heeft in haar opleiding.
Ook hebben we gekeken naar de energiebalans van Sofie, want het leven met een handicap vergt veel van je energiebalans. Het leven is dan veel ingewikkelder.

Ook zijn we intensief in ons eigen netwerk gaan speuren naar wat er voor Sofie voor mogelijkheden zouden zijn. En zo kwamen we uit bij een werkgever die het wel wilde proberen met Sofie. Op basis van haar talenten, haar uitstraling, een goed stel hersens, en het feit dat Sofie goed kon formuleren wat ze nu precies leuk zou vinden, en waar haar kracht lag, kreeg Sofie een baan. Bij haar om de hoek. Ook dat nog!

Jolanda was beperkt belastbaar.
Jolanda had na een burn-out, toch wel wat lichamelijke klachten overgehouden. Ze was snel moe en had ook last van fybromyalgie, waardoor haar spieren regelmatig erg veel pijn deden.
Maar Jolanda had ook Kunstacademie gedaan, en was ook afgestudeerd in Marketing en Communicatiewetenschappen. En wilde graag, na een periode van ruim 3 jaar ziek te zijn geweest, weer aan de slag.

De arbeidsdeskundige was van mening dat een baan van 20 uur per week, met weinig lichamelijke inspanning en ook zonder al te veel stress, zou moeten kunnen. Jolanda vond dat zelf ook.
Maar wat dan? Hoe dan?

Met Jolanda zijn we op zoek gegaan naar haar passie. En dat was toch echt kunst en de kunstwereld. We hebben Jolanda aangemoedigd om actief te worden in allerlei kunstenaarsnetwerken. Om naar avonden te gaan waarin kunstenaars hun werk aan elkaar presenteren. Om deel te nemen aan kunstbraderieën etc. En dat vond ze moeilijk want haar zelfvertrouwen was gedaald tot het nulpunt. Ze was enorm onzeker, liep maar te piekeren, te mitsen en te maren, en vond het een enorm moeilijke uitdaging om dat te gaan doen. Maar na diverse gesprekken, waarin we dit typisch vrouwelijke thema onder de loep namen, kon ze het loslaten en actief worden.

En dat werkte, want Jolanda werd weer enthousiast om als kunstenaar actief te worden. Ze ging mooie dingen maken, verkocht een paar stukken, stuurde werk op naar musea en werd steeds vaker gevraagd om te exposeren. Om de kost te verdienen als kunstenaar is erg lastig. zeker als je beperkt bent in je tijd en energie. Maar door weer actief te zijn in 'haar wereld' kreeg ze meer energie en haar gezondheid verbeterde.
En toen kwam daar ineens de baan: lesgeven op een academie! Welliswaar geen 20 uur in de week, maar wel bijna. En dat in combinatie met wat eigen werk maken en verkopen, betekende voor Jolanda een verbetering in inkomen, maar vooral een verbetering in levenskwaliteit. De levensvreugde spatte uit haar ogen toen ze de laatste keer bij ons kwam. En daar doen we het toch uiteindelijk allemaal voor.


Michelle, Kandidaat notaris, wilde liever moederen.
Met behoud van uitkering!
Michelle was kandidaat-notaris. Op een mooi kantoor. Maar helaas, door de kredietcrisis en het inzakkken van de woningmarkt sloot het kantoor haar deuren en kwam Michelle thuis te zitten.

Solliciteren had nauwelijks zin; er waren geen vacatures voor kandidaat-notarissen. Michelle was ook net moeder geworden dus ze stortte zich vol overgave op het moederschap en vond het eigenlijk wel best zo.
Maar dat vond het UWV niet; Michelle moest een baan zoeken, anders zou ze haar uitkering kwijtraken. En terecht vinden wij.
Dus Michelle moest naar SheConsult. Met overduidelijke tegenzin kwam ze bij ons.

Wij vroegen ons af wat er met haar gebeurd was. Waarom wilde ze nu ineens full-time moederen? Waar was haar ambitie gebleven? Nu hebben wij daar, door onze ruime ervaring met vrouwen, wel een idee van. En dat bleek te kloppen. Gelukkig weten we ook hoe we die ambitie dan weer een beetje kunnen aanwakkeren; hoe we het vuurtje weer brandend krijgen. En dat werkte. Michelle kreeg weer zin om aan de slag te gaan.
Ze vertelde dat ook aan de mensen in haar omgeving, ze ging actief netwerken. Wij gingen met haar aan de slag over wat er nog meer mogelijk zou zijn binnen haar vakgebied. En toen bleek haar buurman bij een grote goede-doelen-club te werken. En daar zochten ze net iemand om de afdeling Legaten aan te sturen! Tja, toeval bestaat niet!

 

 

 

^  Top