Vrouwen zijn echt anders dan mannen.
(en..vrouwen willen geen mannen zijn)
Vrouwen denken, voelen, reageren en managen anders. Dat komt o.a. omdat de hersens van vrouwen anders zijn dan die van mannen.
Vrouwen hebben bijvoorbeeld vaker last van onzekerheid, zijn wat meer bescheiden, en vrouwen worden onbewust anders beoordeeld en behandeld dan mannen.Daarom vergt de ondersteuning van vrouwen een andere aanpak,en andere accenten dan die van mannen. Zeker als ze hoogopgeleid zijn stellen vrouwen hoge eisen aan hun coaches.
Onze coaches voldoen aan die eisen en zijn ook hoogopgeleid en hebben de ervaring om deze vrouwen succesvol te begeleiden.
Cases uit de praktijk
Janneke moet weg!
Janneke is boos!
Janneke was heel boos. Enorm boos. Op haar baas. Want Janneke was ontslagen en dat deed pijn.
Janneke werkte nu bijna 5 jaar bij dat bedrijf, een retailer in de wooninrichting. Ze was marketingmanager, stuurde 2 mensen aan en volgens haar ging dat heel goed, Tot ze een nieuwe baas kreeg. En die baas wilde cijfers van haar zien, en nog meer cijfers, statistieken, onderzoeken, enz., enz. Dat was nou niet echt Janneke's ding.
Tot overmaat van ramp viel haar ondersteuner ook nog weg en moest ze veel klusjes nu zelf oppakken, waardoor er voor de dingen die zij leuk vond, b.v. het creatieve gedeelte, geen tijd meer overbleef.
Dus echt leuk vond Janneke het allemaal niet meer. En kennelijk straalde ze dat ook uit want haar baas maakte korte metten: Janneke moest weg.
Outplacement
Dus, Janneke boos, advocaat ingeschakeld en na behoorlijk wat onderhandelen kwam daar toch een mooie regeling uit voor Janneke, met een outplacementtraject.
En voor dat outplacement-traject kwam ze bij ons.
Allereerst zijn we met Janneke gaan kijken naar haar boosheid. Want als je zo boos bent is er geen ruimte voor iets nieuws. Toen bleek dat ze eigenlijk boos was op zichzelf, omdat ze het zo ver had laten komen. En dat bleek een patroon te zijn in haar leven, dingen te ver laten komen, dingen nog even aanzien, uitstellen, uitzingen...Toen ze dat eenmaal onder ogen had gezien konden we verder. Op zoek naar wat zij graag zou willen doen, welke rol ze graag zou willen spelen, waar ze goed in is etc.
Nieuwe kans!
Janneke werkt nu bij een marketing-adviesbureau als consultant. Ze adviseert o.a. retailers die hun koers moeten verleggen. Haar specialiteit is de woning-inrichtingmarkt. Een markt die nu enorm onder druk staat en waar ze van grote toegevoegde waarde is. Met een baas die haar waardeert om haar teamwork, haar relatiemanagement en haar creativiteit. Janneke is helemaal happy in haar nieuwe baan, ze deelt haar eigen tijd in, kan thuis werken en het kantoor is nog vlak om de hoek ook!
Zo zie je maar, outplacement kan ook een nieuwe kans zijn.
Mieke wilde minder werken
Daarom kwam Mieke bij onsj. Mieke was eind dertig, moeder van drie kinderen, en directeur van een middelgroot leasebedrijf. Mieke werkte vijf dagen per week, en haar partner had thuis de regie over het huishouden en de zorg. Kortom, Mieke (en haar partner) hadden het goed voor elkaar.
En toch wilde ze minder werken. Om meer bij de kinderen te zijn, zei ze.
En minder werken vond geen steun bij het managementteam, allemaal mannen, waar ze onderdeel van was. Dus Mieke had een probleem.
Maar al pratende bleek dat ze eigenlijk haar werk niet meer zo leuk vond. Ik vroeg haar naar haar inbreng in het team, en naar de waardering voor die inbreng. En wat bleek? In de eerste jaren was de waardering bij de mannen groot voor haar inbreng, maar het laatste jaar was dat mede door de komst van een nieuw directielid, een man, veranderd. Haar inbreng, oog voor de medewerkers, voor de communicatie, de sfeer in het bedrijf et cetera (typisch vrouwelijke waarden) werd afgedaan als gezeur. Terwijl zij dat juist als wezenlijk ervoer.
Mieke koos voor de female way, de vluchtroute! Dus minder werken en een andere baan gaan zoeken. Maar in een andere baan zou ze tegen exact hetzelfde aanlopen. En dan zou ze nog een stap terug doen. Met als gevolg dat ze zou afhaken. En zo zou er weer een topvrouw verdwijnen achter het aanrecht of in een marginale baan. Met alle gevolgen voor haar economische onafhankelijkheid.
In plaats van het gevecht aan te gaan en waardering op te eisen voor haar inbreng. De discussie aangaan. Hulptroepen organiseren. Waarschuwen, de boel laten ontploffen en dan met een 'zie je wel, ik heb het toch gezegd' de scherven opruimen.
Dat is wat mannen doen. Mannen vluchten niet. Minder gaan werken om voor de kinderen te gaan zorgen is voor veel mannen toch een afgang, terwijl het voor veel vrouwen een zeer geaccepteerde, en zeer sociaal wenselijke move is. Voor minder gaan werken om voor de kinderen te zorgen krijg je, als vrouw, wel de handjes op elkaar. Geen enkele werkgever zal bij deze motivatie vraagtekens zetten.
En ik vind dat jammer. Ik vind het jammer als carrièretijgers voor de vluchtroute kiezen. Zoals ik het ook jammer vind dat voor veel mannen minder werken om voor de kinderen zorgen een afgang is.
Wat ik zou willen is dat voor iedereen de keuze vrij is. Zodat wat je ook kiest, er geen sprake is van vluchtroute of afgang, maar dat je kiest op basis van wat je écht wilt, op basis van zuivere motieven, en met zicht op de consequenties van je keuze.
Valentina moet leren loslaten
Valentina is bureaumanager bij een congresbureau. Ze stuurt elf administratie- en salesmedewerkers aan en is tevens verantwoordelijk voor de marketing. En daar zit ´m nu net de kneep, want daar komt ze niet aan toe. Ze blijft achter de feiten aanhollen. Ze leeft met de waan van de dag. Als de medewerkers iets niet snappen of iets niet af krijgen, hollen ze meteen naar Valentina toe. Die neemt het dan over en lost het op. Dat vinden de medewerkers heerlijk. Maar zij komt aan haar marketingwerk niet toe en wordt daar door haar baas op aangesproken.
Wat Valentina moet leren is loslaten, delegeren, uit handen geven, toestaan dat medewerkers fouten maken en daar van leren.En Valentina moet samen met haar baas eens goed kijken naar haar functieomschrijving. Is het een logische constructie, bureaumanager van zoveel administratieve krachten zijn en tevens een heel ander vakgebied er ´even bij doen´. In hoeverre is dat reëel? En hoe kan ze daar dan genoeg tijd voor vrijmaken? Hoe doet ze dat?
Met de coaching van SheConsult is Valentina duidelijk geworden waarom ze loslaten en delegeren zo moeilijk vindt. En waarom ze alles tegelijk wil doen en geen nee kan zeggen.
Ze heeft geleerd daar verandering in aan te brengen.
Ook heeft ze met haar leidinggevende gesproken en heeft er iemand bij gekregen die haar op marketinggebied wat ondersteunt, zodat zij zich meer met de strategie kan bezig houden.
En haar medewerkers? Tja, die moeten wel even wennen aan de nieuwe Valentina. Ze moeten nu eerst zelf nadenken en dat is voor sommige mensen best een uitdaging, maar met de coaching van Valentina gaat dat zeker lukken!
Ariel, civiel ingenieur en het Walt Disney-syndroom
Ze zit al 5 jaar als manager op dezelfde plek, ‘dat schiet niet op’ zoals ze zelf zegt.
Op de vraag of ze dan wist wat ze wilde kon ze een redelijk goed antwoord geven. Dat had ze voor zichzelf al heel goed uitgewerkt.
Nou, kat in het bakkie, dacht onze coach. Maar dat was niet zo. Want Ariel deed niks. Ze ondernam geen actie. Netwerken wilde ze niet want ‘daar was ze niet zo van’.
Ariel heeft last van het Walt Disney-syndroom. Sneeuwwitje valt in slaap en omdat ze zo mooi is, wordt ze wakker gekust, evenals Doornroosje trouwens. Ook Assepoester wordt uitgekozen door de prins op haar ‘looks’ . Meisjes wordt geleerd af te wachten, mooi zijn en mond houden, dan komt die prins vanzelf.
Maar ja, een baan is geen prins! En die komt niet op een wit paard.
Bij Rijkswaterstaat.. Misschien komt ze daar nog eens een prins tegen......
Godelieve wil nu haar baan opzeggen!Helemaal klaar met haar werk. Ja, ze had hele aardige collega’s, en haar leidinggevende liet haar behoorlijk vrij, maar wat was ze het zat. Iedere dag in de file heen en terug, en dan thuis een hoop drukte en geregel. Op haar werk eindeloos vergaderen, conference calls, papierwerk, overleg, politiek gezeik en een hoop stress. Eigenlijk wilde ze van mij de bevestiging dat nu onmiddellijk ontslag nemen een goede beslissing was.
Tja, dat ga ik natuurlijk nooit zo beamen. Zeker niet bij iemand die ik niet ken. Maar ik ging wel met haar in gesprek. Over wat haar drijfveren en ambities zijn, haar competenties, vaardigheden. Waar ze wil zijn, prive en professioneel, over 5 jaar. En als snel kwam daar een compleet plaatje uit.
Met Godelieve maakten we een jaarplan, een jaarplan voor 2012, met doelstellingen en actiepunten. En we gingen met haar aan de slag over haar belemmerende gedachten, obstakels, en aannames. En guess what, ik kreeg net een mailtje dat haar eerste doelstelling voor 2012 al gerealiseerd is. En dat was niet haar baan opzeggen, maar een uitdagend project, in buurt (!), te mogen leiden!
Irene, afdelingsdirecteur bij een HBO-onderwijsinstelling. Net begonnen in haar nieuwe job. Heeft bij haar arbeidsvoorwaarden een coachingstraject van een jaar bij SheConsult bedongen.Want Irene ziet de bui al hangen.
De baas van Irene is een blanke 60-plusser, evenals de financieel directeur en alle managers waar ze leiding aan moet gaan geven. Oude rotten in het vak. Irene heeft het in haar vorige managementfuncties weliswaar uitstekend gedaan, maar toch... Ze voelt zich wat onzeker. Ze voelt zich toch een beetje het kleine meisje.
Daarnaast heerst er op haar nieuwe afdeling een nare sfeer en zij heeft de opdracht dat te verbeteren. "Vrouwen zijn daar goed in."
Dankzij het coachingstraject van SheConsult krijgt Irene zicht op de verborgen processen in de organisatie en hoe zij daar strategisch mee om kan gaan. Ze oefent met het strategisch opereren. Ze maakt bondgenoten, bepaalt voor zichzelf wat zij belangrijk vindt, waar zij aan wil werken en wat ze wil bereiken en werkt daar systematisch aan. Ook ontdekt Irene waar haar onzekerheid vandaan komt, waarom ze zich het kleine meisje voelt. En ze leert hoe ze dat kan voorkomen, of als het onverhoeds weer gebeurt, het meteen te herkennen en te pareren.
Saskia is werkzaam als projectleider bij een prestigieus ingenieursbureau. Saskia is ook moeder van drie peuters. Saskia en haar man werken beiden vier dagen in de week. En Saskia is moe, zo moe! En nu gaat haar man ook nog weer tijdelijk vijf dagen werken en ze weet niet hoe het moet, want haar werk vindt ze ook niet leuk meer.
Zo komt ze bij SheConsult. En dat was nodig, want ze begon met een fikse huilbui.
Maar al meteen in het eerste gesprek werd haar een aantal dingen duidelijk waar ze meteen mee aan de slag kon.
SheConsult werkt altijd met offertes. Zo ook voor Saskia. Daar ging ze mee naar haar baas. Die was in eerste instantie heel verbaasd. Hij had niet in de gaten dat het haar zo hoog zat. En dat het dus serieus was. Wat er volgde was een goed gesprek over haar ambities, haar dromen en haar wensen ten aanzien van haar werk.
En vervolgens kreeg ze de week erop een nieuw project van haar baas. Een project waar ze alleen maar van had kunnen dromen. Zo leuk! Want wat bleek, haar baas had gedacht, ach zo'n jonge moeder, laat die maar de makkelijke klussen doen. Maar dat was nu net wat ze niet wilde, daar kreeg ze geen energie van. Ze krijgt energie van uitdaging, van nieuwe moeilijke dingen. En kan kan ze er thuis ook beter tegen aan. En dat zal wel moeten, met drie kleine ukken.